Εντονες αντιδράσεις από την κατάπτυστη ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου
Εντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει στους μαζικούς φορείς και τον απλό κόσμο της Σύρου η προκλητική και κατάπτυστη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ερμούπολης να τιμήσει τον χουντικό δήμαρχο της πόλης Σταύρο Βαφία, ο οποίος πέθανε πρόσφατα. Ηδη αναρτήθηκε στο Δημαρχείο η φωτογραφία του, ενώ αποφασίστηκε και να δοθεί το όνομά του σε ένα δρόμο της Ερμούπολης. Οι αποφάσεις αυτές ελήφθησαν ομόφωνα, από τις δύο παρατάξεις που μετέχουν στο Δημοτικό Συμβούλιο, την προσκείμενη στο ΠΑΣΟΚ πλειοψηφία, και την προσκείμενη στη ΝΔ μειοψηφία. Μάλιστα, δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας, ο οποίος συμφώνησε με την απόφαση είναι και ο γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Κυκλάδων του ΠΑΣΟΚ Α. Ζαφειράκης.
Πρόκειται για μια απαράδεκτη για τους αγώνες του λαού απόφαση, που προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων της δικτατορίας, αλλά και επίθεση στον θεσμό της Αυτοδιοίκησης και της αιρετότητας των οργάνων της. Παρά τις αντιδράσεις που ξεσηκώθηκαν στην κοινωνία του νησιού, αλλά και την επισήμανση ότι αυτή η απόφαση είναι παράνομη, όχι μόνο στη συνείδηση του κόσμου, αλλά και με βάση απόφαση της μεταπολίτευσης να αφαιρεθούν φωτογραφίες όσων δημάρχων, αιρετών ή μη, συνεργάστηκαν με τη χούντα - ο δήμαρχος Ερμούπολης Γιάννης Δεκαβάλλας ανάρτησε τελικά τη φωτογραφία! Μάλιστα, εμμένει στη νομιμότητα της απόφασης, την οποία «επιβεβαίωσε» σε συνομιλίες του με υπηρεσιακούς παράγοντες του υπουργείου Εσωτερικών, όπως ισχυρίζεται. Σημειωτέον ότι ο Γ. Δεκαβάλλας έχει διατελέσει και μέλος του ΔΣ της ΚΕΔΚΕ, δηλαδή του ανώτατου συλλογικού οργάνου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Την έντονη αντίδρασή του εξέφρασε με ανακοίνωσή του που φέρει τον τίτλο «Η διακήρυξη της Γυάρου» εξέφρασε το Παράρτημα Σύρου της ΠΕΑΕΑ. Οι αγωνιστές της Αντίστασης δηλώνουν αποφασισμένοι να αποκαθηλώσουν τη φωτογραφία του χουντικού δημάρχου και καταγγέλλουν τις προσπάθειες που καταβάλλει ο Δήμος για την αποκατάσταση του χουντικού δημάρχου. «Οταν πολλοί από μας βρίσκονταν κρατούμενοι στο θανατονήσι των Γιούρων και στα άλλα στρατόπεδα της χώρας, ο εν λόγω δήμαρχος παρέμεινε στη θέση του μιας και ήταν κι αυτός ένας απ' αυτούς. Τα ατράνταχτα ντοκουμέντα για τη διαδρομή του από την 4η Αυγούστου, την κατοχή και μετά την απελευθέρωση, περίοδο, το μαρτυρούν».
Ηδη στην Ερμούπολη κυκλοφορεί κείμενο υπογραφών κατά της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, στο οποίο, ανάμεσα σε άλλα, σημειώνεται: «Θεωρούμε ότι η πρωτοφανής για δημοκρατικά εκλεγμένους άρχοντες απόφαση, προσβάλλει τα δημοτικά αισθήματα των Ερμουπολιτών και προσβάλλει βάναυσα τη μνήμη όσων αγωνίστηκαν και μαρτύρησαν κατά τη διάρκεια της χούντας».
Τη μεταμέλειά του για τη θετική του ψήφο εξέφρασε με δήλωσή του ο ανήκων στην πλειοψηφία δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος της ΔΕΥΑΕ Μηνάς Αλιφραγκής.
Ο Στ. Βαφίας διατέλεσε δήμαρχος Ερμούπολης κατά τη διάρκεια της χούντας (1967 - 1972).
(εφ.ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ,27/9/03)
Σάββατο 24 Μαΐου 2008
Πάνε να αποκαταστήσουν χουντικό δήμαρχο
Συνυπογράφει και ο γραμματέας της ΝΕ Κυκλάδων του ΠΑΣΟΚ...
Η ΠΕΑΕΑ Σύρας καταγγέλλει το Δήμο Ερμούπολης για προσπάθεια αποκατάστασης χουντικού δημάρχου. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση - καταγγελία: Η Περιφερειακή Επιτροπή Νήσων Αιγαίου και το Παράρτημα Σύρας της ΠΕΑΕΑ βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να καταγγείλουν σε όλους εσάς και στον ελληνικό λαό τις προσπάθειες που καταβάλει ο Δήμος της Ερμούπολης για την αποκατάσταση του πρόσφατα αποθανόντα πρώην δημάρχου της Ερμούπολης, Σταύρου Βαφία, κατά την περίοδο της δικτατορίας.
Οταν πολλοί από μας βρισκόμασταν κρατούμενοι εδώ στο θανατονήσι των Γιούρων και στα άλλα στρατόπεδα της χώρας, ο εν λόγω δήμαρχος παρέμεινε στη θέση του, μιας και ήταν κι αυτός ένας απ' αυτούς. Τα ατράνταχτα ντοκουμέντα για τη διαδρομή του, από την 4η Αυγούστου, την Κατοχή και τη μετά την απελευθέρωση περίοδο μαρτυρούν.
Οπως σημειώνεται, το Δημοτικό Συμβούλιο με ψήφισμά του αποφάσισε μεταξύ άλλων και την επανανάρτηση της φωτογραφίας του στην αίθουσα δημοτικών συμβούλων, η οποία σημειωτέον είχε καθαιρεθεί με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας με το υπ' αρ. πρωτ. 81191/8/10/1974 Εγγραφο του τότε υπουργού Εσωτερικών Χρ. Στράτου. Μεταγενέστερη δε προσφυγή του Βαφία στον επόμενο υπουργό Εσωτερικών Κωστή Στεφανόπουλο (σημερινό πρόεδρο της Δημοκρατίας) απερρίφθη. Επίσης, αποφάσισε να ονομαστεί οδός με το όνομά του...
Ολες αυτές οι ενέργειες του ΔΣ Ερμούπολης προσβάλλουν κατάφωρα τις μνήμες αυτών που θυσιάστηκαν πολεμώντας την εφτάχρονη τυραννία τους Σωτήρη Πέτρουλα, Τσαρουχά, Ελλή, Νικηφόρο Μανδηλαρά, Αλέκο Παναγούλη, Σπύρο Μουστακλή και όλους τους γνήσιους Ελληνες που βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν, έμειναν ανάπηροι.
Δεν περιμέναμε όμως να δούμε μέσα στις υπογραφές των ομοφωνούντων δημοτικών συμβούλων και την υπογραφή του κ. Ανδρέα Ζαφειράκη, γραμματέα της ΝΕ Κυκλάδων του ΠΑΣΟΚ.
Εμείς σήμερα στον ιερό αυτό τόπο ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ότι θα εξαντλήσουμε κάθε νόμιμο μέσο για τη ματαίωση αυτής της προσπάθειας και δε θα διστάσουμε, αν αποτύχουμε με τα νόμιμα μέσα, να καταφύγουμε εξ ανάγκης και στα παράνομα.
Το Παράρτημα Σύρας της ΠΕΑΕΑ, καλεί, τέλος, το σημερινό δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο Ερμούπολης να μάθουν την πρόσφατη ιστορία του τόπου που ο λαός τους διάλεξε να διοικήσουν.
(εφ.ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ,20/9/03)
Η ΠΕΑΕΑ Σύρας καταγγέλλει το Δήμο Ερμούπολης για προσπάθεια αποκατάστασης χουντικού δημάρχου. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση - καταγγελία: Η Περιφερειακή Επιτροπή Νήσων Αιγαίου και το Παράρτημα Σύρας της ΠΕΑΕΑ βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να καταγγείλουν σε όλους εσάς και στον ελληνικό λαό τις προσπάθειες που καταβάλει ο Δήμος της Ερμούπολης για την αποκατάσταση του πρόσφατα αποθανόντα πρώην δημάρχου της Ερμούπολης, Σταύρου Βαφία, κατά την περίοδο της δικτατορίας.
Οταν πολλοί από μας βρισκόμασταν κρατούμενοι εδώ στο θανατονήσι των Γιούρων και στα άλλα στρατόπεδα της χώρας, ο εν λόγω δήμαρχος παρέμεινε στη θέση του, μιας και ήταν κι αυτός ένας απ' αυτούς. Τα ατράνταχτα ντοκουμέντα για τη διαδρομή του, από την 4η Αυγούστου, την Κατοχή και τη μετά την απελευθέρωση περίοδο μαρτυρούν.
Οπως σημειώνεται, το Δημοτικό Συμβούλιο με ψήφισμά του αποφάσισε μεταξύ άλλων και την επανανάρτηση της φωτογραφίας του στην αίθουσα δημοτικών συμβούλων, η οποία σημειωτέον είχε καθαιρεθεί με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας με το υπ' αρ. πρωτ. 81191/8/10/1974 Εγγραφο του τότε υπουργού Εσωτερικών Χρ. Στράτου. Μεταγενέστερη δε προσφυγή του Βαφία στον επόμενο υπουργό Εσωτερικών Κωστή Στεφανόπουλο (σημερινό πρόεδρο της Δημοκρατίας) απερρίφθη. Επίσης, αποφάσισε να ονομαστεί οδός με το όνομά του...
Ολες αυτές οι ενέργειες του ΔΣ Ερμούπολης προσβάλλουν κατάφωρα τις μνήμες αυτών που θυσιάστηκαν πολεμώντας την εφτάχρονη τυραννία τους Σωτήρη Πέτρουλα, Τσαρουχά, Ελλή, Νικηφόρο Μανδηλαρά, Αλέκο Παναγούλη, Σπύρο Μουστακλή και όλους τους γνήσιους Ελληνες που βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν, έμειναν ανάπηροι.
Δεν περιμέναμε όμως να δούμε μέσα στις υπογραφές των ομοφωνούντων δημοτικών συμβούλων και την υπογραφή του κ. Ανδρέα Ζαφειράκη, γραμματέα της ΝΕ Κυκλάδων του ΠΑΣΟΚ.
Εμείς σήμερα στον ιερό αυτό τόπο ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ότι θα εξαντλήσουμε κάθε νόμιμο μέσο για τη ματαίωση αυτής της προσπάθειας και δε θα διστάσουμε, αν αποτύχουμε με τα νόμιμα μέσα, να καταφύγουμε εξ ανάγκης και στα παράνομα.
Το Παράρτημα Σύρας της ΠΕΑΕΑ, καλεί, τέλος, το σημερινό δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο Ερμούπολης να μάθουν την πρόσφατη ιστορία του τόπου που ο λαός τους διάλεξε να διοικήσουν.
(εφ.ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ,20/9/03)
Αποκατάσταση της χούντας κι αποκαθήλωση της ιστορικής μνήμης στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων
Εθνική συμφιλίωση στη Σύρο
"ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. τιμούν χουντικό δήμαρχο"
(«Ριζοσπάστης», 27/9/03)
Η ΕΙΔΗΣΗ, πρωτοδημοσιευμένη στη δεκαπενθήμερη «Αποψη» της Σύρου, μοιάζει απίστευτη. Σε μία προεκλογική συγκυρία, όπου το μεν ΠΑΣΟΚ καταφεύγει για μία ακόμη φορά στα αντιδεξιά σύνδρομα, η δε Ν.Δ. αποποιείται μετά βδελυγμίας την αντιδημοκρατική κληρονομιά της μετεμφυλιακής δεξιάς, οι τοπικές ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων συνασπίζονται για να αποκαταστήσουν πολιτικά το δήμαρχο της χούντας!Η υπόθεση ξεκίνησε στις 28 Ιουλίου, με το θάνατο του 92χρονου Σταύρου Βαφία, Συριανού δημοσιογράφου και δημάρχου Ερμούπολης από το 1959 ώς το 1972. Αυθημερόν, το δημοτικό συμβούλιο της πόλης αποφάσισε ομόφωνα την απόδοση τιμών στο νεκρό, ανάλογη με αυτές που αποδίδονται μετά θάνατον στους εκλεγμένους κοινοτικούς άρχοντες: ανάρτηση μεσίστιας σημαίας στο Δημαρχείο, κατάθεση στεφάνου, εκφώνηση επικηδείου από το νυν δήμαρχο κ.λπ. Επιπλέον, αποφάσισε την απόδοση του ονόματός του σε δρόμο της πόλης και -κυρίως- την εκ νέου πανηγυρική «ανάρτηση της φωτογραφίας του εκλιπόντος στον προθάλαμο της αιθούσης του Δημοτικού Συμβουλίου».Αυτή η τελευταία κίνηση ήταν αναμενόμενο να πυροδοτήσει αντιδράσεις. Κάποιοι θυμήθηκαν ότι η φωτογραφία του χουντοδήμαρχου είχε κατέβει αμέσως μετά τη μεταπολίτευση με απόφαση της κυβέρνησης εθνικής ενότητας (8.10.74) που οριστικοποιήθηκε το 1975 από τον τότε υπουργό Εσωτερικών Κωστή Στεφανόπουλο ως στοιχειώδης ηθική κύρωση στους κατά τόπους συνεργάτες των δικτατόρων.Κάποιοι άλλοι θυμήθηκαν επίσης τις κατηγορίες για δωσιλογισμό που είχαν διατυπωθεί δημόσια εναντίον του Βαφία (μεγαλεμπόρου τροφίμων στη διάρκεια της Κατοχής) αμέσως μετά την Απελευθέρωση. Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι ο εκλιπών ουδέποτε διώχθηκε δικαστικά σαν δωσίλογος. Απεναντίας, όπως άρεσε και στον ίδιο να θυμίζει, προσλήφθηκε αμέσως μετά τον πόλεμο ως «συνεργάτης της Βρετανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών» και σύμβουλος της UNRRA, ενώ λίγο αργότερα ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα ως διορισμένος (από το νομάρχη) δημοτικός σύμβουλος. Μία τυπική διαδρομή της εποχής, συνεπής ώς το τέλος: σύμφωνα με τα δικά του λόγια, ο Στ. Βαφίας «συγκαταλεγόταν μεταξύ των 17 δημάρχων, από τους διακόσους τόσους, που διατηρήθηκαν» μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου.Ξεσκονίζοντας τους εθνοσωτήρεςΕκ των υστέρων, ο ίδιος επιχείρησε να εμφανιστεί σαν ένας ουδέτερος τεχνοκράτης, χωρίς πολλά πάρε-δώσε με το καθεστώς. «Οταν έγινε η 21η Απριλίου», διαβάζουμε σε παλιότερη συνέντευξή του προς την «Αποψη» (Οκτ. 1996), «αποφάσισα να μείνω χάριν της πόλεώς μας, για να τελειώσω τα έργα. Η λεγόμενη Χούντα εξήψε πολλούς, όπως ήταν φυσικό. Εγώ δεν έδωσα χαμπάρι για τη Χούντα, ούτε είχαμε καμιά εκδήλωση της Χούντας εδώ. Εκανα τη δουλειά μου τυπικά. Αυτοί με λογαριάζανε βέβαια για δυναμικό δήμαρχο, αλλά ορισμένοι έδειχναν τη στρατιωτική τους αυταρχικότητα, την οποία εγώ αντιπαρερχόμουν».Δυστυχώς για τον εκλιπόντα, τα γραπτά μένουν. Και μάλιστα, τα δικά του γραπτά: δημοσιευμένα στην ίδια του την εφημερίδα, το εβδομαδιαίο «Θάρρος». Εκεί βλέπουμε από πρώτο χέρι και τις τοπικές «εκδηλώσεις» της «λεγόμενης Χούντας» και την πανηγυρική ταύτιση του Στ. Βαφία μαζί της.Στις 7 Μαΐου 1968, λ.χ., ο Παττακός επισκέπτεται την Ερμούπολη. Την υποδοχή του οργανώνουν ο δήμαρχος και το διορισμένο «Εργατικό Κέντρο». Προσφωνώντας τον αντιπρόεδρο της χούντας, ο Σταύρος Βαφίας δεν μετρά τα λόγια του: «Εύχομαι, εκ μέρους του Λαού της νήσου μας, όπως η Εθνική μας Κυβέρνησις συνεχίση, με την ευλογίαν του Θεού της Ελλάδος των Ελλήνων Χριστιανών, το έργον που οραματίσθητε με την Επανάστασιν της 21ης Απριλίου 1967, η οποία δεν είναι πλέον Επανάστασις εναντίον ενός κακού παρελθόντος, αλλά Εθνεγερσία δι' ένα λαμπρό μέλλον της Ελλάδος. Ζήτω η Ελλάς! Ζήτω η 21η Απριλίου! Ζήτω η Εθνική Επαναστατική Κυβέρνησις! Ζήτω ο Αντιπρόεδρός της κ. Στυλ. Παττακός!».Ο χουντοδήμαρχος δεν θα μείνει, όμως, μόνο στα λόγια. Στην ίδια προσφώνηση, ανακοινώνει την απόφαση της δημοτικής αρχής να απονείμει στον Παττακό «το Χρυσούν Μετάλλιον Τιμής της Πόλεως». Τιμή κυριολεκτικά μοναδική, όπως σπεύδει ο ίδιος να διευκρινίσει: «Λόγοι τεχνικοί, διότι είναι η πρώτη φορά εν τη ιστορία του Δήμου κατά την οποίαν απονέμεται τοιαύτη τιμητική διάκρισις, δεν επιτρέπουν την απόδοσιν του Μεταλλίου κατά την στιγμήν αυτήν. Τούτο θα λάβω την τιμήν να Σας επιδώσω ερχόμενος συντόμως εν Αθήναις» («Θάρρος» 13.5.1968).Εντυπωσιασμένος από την προσφορά, ο «αντιπρόεδρος» υπήρξε μάλλον μετριόφρων: «Η απονομή του μεταλλίου εις το πρόσωπόν μου τιμά ολόκληρον την Κυβέρνησιν. Θα μου επιτρέψητε όμως να δεχθώ να μου επιδοθή τούτο όταν θα ολοκληρώσω το έργον μου και ο λαός θα κρίνη ότι είμαι άξιος του μεταλλίου».Καθώς όμως ο λαός μάλλον αργούσε -ελέω «γύψου»- να εκφράσει την κρίση του, ο αδελφός Στέλιος έκρινε σκόπιμο να παραλάβει το μετάλλιο του κ. Βαφία πριν προλάβει να «ολοκληρώσει το έργο» του. Η ευκαιρία δόθηκε μερικούς μήνες αργότερα (31.10.68), με το συνέδριο των χουντικών δημάρχων και κοινοταρχών του νομού. Μαζί με το μετάλλιο, ο κ. Βαφίας θα του παραδώσει και μια απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, με την οποία τον κηρύσσει επίτιμο δημότη, «ως ελαχίστην απότισιν τιμής, δι' όσα υπέρ της Ελληνικής πατρίδος επράξατε και πράττετε».Ηταν, προφανώς, μία ακόμη δυνατότητα για τον «τεχνοκράτη» δήμαρχο να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς τους δικτάτορες: «Υποδεχόμεθα», διακήρυξε, «έναν εκ των πρωτεργατών της Εθνοσωτηρίου Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου 1967, ο οποίος κατέστη θρύλος μεταξύ του λαού διά την καταπλήσσουσαν δραστηριότητά του, διά την αδιάλειπτον μέριμνάν του υπέρ του Ελληνικού Λαού, διά την αγωνίαν του να φθάση το ταχύτερον, μετά των λοιπών μελών της Επαναστατικής Κυβερνήσεως, εις τον αντικειμενικόν σκοπόν της Επαναστάσεως, εις την δημιουργίαν δηλαδή της Νέας Ελλάδος, την οποίαν ωραματίσθητε Σεις οι γενναίοι της 21ης Απριλίου 1967. Σας παρέχομεν την διαβεβαίωσιν ότι, εμπνεόμενοι από τον πατριωτισμόν Σας, ακολουθούντες το παράδειγμά Σας, συμμεριζόμενοι τον ενθουσιασμόν Σας, θα"καλπάσωμεν μαζί Σας" προς την ευημερίαν, όπως μας το εζητήσατε, Κύριε Αντιπρόεδρε» («Θάρρος» 11.11.68).Μετά τον Παττακό, σειρά στο ξεσκόνισμα φαίνεται πως είχαν και «τα υπόλοιπα μέλη της Επαναστατικής Κυβερνήσεως». Το «χρυσούν μετάλλιον τιμής της πόλεως» απονέμεται έτσι μερικούς μήνες αργότερα -με την ευκαιρία της δεύτερης επετείου του πραξικοπήματος- και στον Μακαρέζο. Υποδεχόμενο τον υπουργό Συντονισμού της χούντας, το «Θάρρος» του Στ. Βαφία θα δώσει άλλο ένα δείγμα γραφής της ταύτισής του με το καθεστώς: «Η Επανάστασις της 21ης Απριλίου», διαβάζουμε στο κύριο άρθρο του, «αποτελεί μίαν από τας λαμπροτέρας σελίδας της πλουσίας εις αγώνας ελληνικής ιστορίας, και ως τοιαύτην θα την εορτάση ο Ελληνικός Λαός» (18.4.69).Και η λίστα των τιμημένων αβγατίζει με το πέρασμα του χρόνου: Ασλανίδης, Χολέβας και Κυπραίος παραλαμβάνουν επίσης, μετά βαΐων και κλάδων, ανάλογες «τιμητικάς διακρίσεις» από το χέρι του Στ. Βαφία.Η «λιγότερο κακιά» χούντα;Με τέτοιο βιογραφικό, δύσκολα θα περίμενε κανείς να δει την αποκατάσταση του εκλιπόντος, και μάλιστα με ομόφωνη απόφαση των δημοτικών συμβούλων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. Μάτι βγάζει, επίσης, η χειρουργική αποσιώπηση οποιασδήποτε αναφοράς στη χουντική σταδιοδρομία του από την επίσημη βιογραφία του που εξέδωσε το γραφείο του δημάρχου, Γιάννη Δεκαβάλλα (28.7.03). Τοπικοί παράγοντες με τους οποίους επικοινωνήσαμε, αποδίδουν το γεγονός στην υποστήριξη που η κόρη του χουντοδήμαρχου (και δημοτική σύμβουλος), Αννα Βαφία, παρέχει στον (επισήμως υποστηριζόμενο από το ΠΑΣΟΚ) συνδυασμό του κ. Δεκαβάλλα. Στη σχετική εισήγησή του προς το Δ.Σ., πάντως, ο τελευταίος δεν παρέλειψε να επισημάνει ότι ο Βαφίας «υπήρξε πάντοτε αρωγός και συμπαραστάτης στους επόμενους δημάρχους» και πως ο ίδιος είχε «πολύ καλή συνεργασία πάντοτε» μαζί του...Ακόμη πιο προβληματική κι από την αρχική απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, ωστόσο, αποδεικνύεται η εκ των υστέρων προσπάθεια δικαιολόγησής της. Ενώ στη Σύρο έχει αρχίσει συλλογή υπογραφών από πολίτες που ζητούν την ανάκληση του επίμαχου ψηφίσματος και η Πανελλήνια Ενωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ) έχει προσφύγει με το ίδιο αίτημα στη Νομαρχία Κυκλάδων και την Περιφέρεια Νοτ. Αιγαίου, οι «εκσυγχρονιστές» αντεπιτίθενται υπερασπιζόμενοι την αδιάλειπτη συνέχεια του κράτους, μηδέ των δικτατοριών εξαιρουμένων.Μιλώντας στα τοπικά ΜΜΕ, ο δήμαρχος Ερμούπολης θα επικαλεστεί έτσι πρόσφατη προφορική γνωμοδότηση του στελέχους του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, Νικολάου Μαυρίκα, σύμφωνα με την οποία, «ανεξάρτητα αν κάποιος έχει υπηρετήσει ως δήμαρχος και σε δικτατορικό καθεστώς, πρέπει να του αποδίδονται οι ίδιες τιμές που αποδίδονται σε όλους τους άλλους εκλεγμένους δημάρχους» («Κοινή Γνώμη» 26.9.2003).Δεν αρκέστηκε όμως ο κ. Δεκαβάλλας μόνο σ' αυτά. Εσπευσε να καλύψει πλήρως τη χουντική σταδιοδρομία του προκατόχου του. «Δεν θέλω να κρίνω την πολιτική συμπεριφορά του οποιουδήποτε», δήλωσε με αφοπλιστική σαφήνεια. «Εγώ απλά θα σας πω ότι δεν θα μπορούσα να συνεργαστώ με το συγκεκριμένο καθεστώς. Πιστεύω ότι ο Σταύρος Βαφίας παρέμεινε δήμαρχος, θεωρώντας ότι έτσι θα προσέφερε στην πόλη του περισσότερα».Πόσο μάλλον όταν η χούντα, ίσως, δεν ήταν και τόσο κακή, σε σχέση με προηγούμενα φασιστικά καθεστώτα. Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζει ο σοσιαλιστής δήμαρχος, παίρνοντας αφορμή από το γεγονός ότι οι φωτογραφίες των δημάρχων που υπηρέτησαν αυτά τα καθεστώτα ουδέποτε απομακρύνθηκαν από το χώρο του Δημαρχείου: «Θεωρώ ότι θα ήταν άδικη και άνιση η μεταχείριση απέναντι στον Σταύρο Βαφία. Πολύ περισσότερο όταν η δικτατορία του Μεταξά για τους παλιούς ήταν πολύ πιο σκληρή προς τους αντιφρονούντες πολίτες σε σχέση με τη δικτατορία των συνταγματαρχών» («Κοινή Γνώμη» 24.9.03).Στις 24 του περασμένου Ιουλίου, σε επετειακή ανακοίνωσή του για την αποκατάσταση της δημοκρατίας ο κ. Δεκαβάλλας διατυμπάνιζε: «Ως δήμος, τιμάμε τους ήρωες που θυσιάστηκαν για να μας παραδώσουν τη σκυτάλη της Δημοκρατίας και συμπορευόμαστε στην εθνική μας επιταγή να τη μεταλαμπαδεύσουμε στις επόμενες γενιές μέσα από σύγχρονες δράσεις και πρωτοβουλίες»... Οπως εύστοχα επισημαίνει στο κύριο άρθρο της η συριανή «Αποψη» (5.9.03), δεν χρειάστηκε παρά μισή μόλις βδομάδα για να υλοποιήσει την υπόσχεσή του.
(Ελευθεροτυπία, 11/10/2003)
"ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. τιμούν χουντικό δήμαρχο"
(«Ριζοσπάστης», 27/9/03)
Η ΕΙΔΗΣΗ, πρωτοδημοσιευμένη στη δεκαπενθήμερη «Αποψη» της Σύρου, μοιάζει απίστευτη. Σε μία προεκλογική συγκυρία, όπου το μεν ΠΑΣΟΚ καταφεύγει για μία ακόμη φορά στα αντιδεξιά σύνδρομα, η δε Ν.Δ. αποποιείται μετά βδελυγμίας την αντιδημοκρατική κληρονομιά της μετεμφυλιακής δεξιάς, οι τοπικές ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων συνασπίζονται για να αποκαταστήσουν πολιτικά το δήμαρχο της χούντας!Η υπόθεση ξεκίνησε στις 28 Ιουλίου, με το θάνατο του 92χρονου Σταύρου Βαφία, Συριανού δημοσιογράφου και δημάρχου Ερμούπολης από το 1959 ώς το 1972. Αυθημερόν, το δημοτικό συμβούλιο της πόλης αποφάσισε ομόφωνα την απόδοση τιμών στο νεκρό, ανάλογη με αυτές που αποδίδονται μετά θάνατον στους εκλεγμένους κοινοτικούς άρχοντες: ανάρτηση μεσίστιας σημαίας στο Δημαρχείο, κατάθεση στεφάνου, εκφώνηση επικηδείου από το νυν δήμαρχο κ.λπ. Επιπλέον, αποφάσισε την απόδοση του ονόματός του σε δρόμο της πόλης και -κυρίως- την εκ νέου πανηγυρική «ανάρτηση της φωτογραφίας του εκλιπόντος στον προθάλαμο της αιθούσης του Δημοτικού Συμβουλίου».Αυτή η τελευταία κίνηση ήταν αναμενόμενο να πυροδοτήσει αντιδράσεις. Κάποιοι θυμήθηκαν ότι η φωτογραφία του χουντοδήμαρχου είχε κατέβει αμέσως μετά τη μεταπολίτευση με απόφαση της κυβέρνησης εθνικής ενότητας (8.10.74) που οριστικοποιήθηκε το 1975 από τον τότε υπουργό Εσωτερικών Κωστή Στεφανόπουλο ως στοιχειώδης ηθική κύρωση στους κατά τόπους συνεργάτες των δικτατόρων.Κάποιοι άλλοι θυμήθηκαν επίσης τις κατηγορίες για δωσιλογισμό που είχαν διατυπωθεί δημόσια εναντίον του Βαφία (μεγαλεμπόρου τροφίμων στη διάρκεια της Κατοχής) αμέσως μετά την Απελευθέρωση. Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι ο εκλιπών ουδέποτε διώχθηκε δικαστικά σαν δωσίλογος. Απεναντίας, όπως άρεσε και στον ίδιο να θυμίζει, προσλήφθηκε αμέσως μετά τον πόλεμο ως «συνεργάτης της Βρετανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών» και σύμβουλος της UNRRA, ενώ λίγο αργότερα ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα ως διορισμένος (από το νομάρχη) δημοτικός σύμβουλος. Μία τυπική διαδρομή της εποχής, συνεπής ώς το τέλος: σύμφωνα με τα δικά του λόγια, ο Στ. Βαφίας «συγκαταλεγόταν μεταξύ των 17 δημάρχων, από τους διακόσους τόσους, που διατηρήθηκαν» μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου.Ξεσκονίζοντας τους εθνοσωτήρεςΕκ των υστέρων, ο ίδιος επιχείρησε να εμφανιστεί σαν ένας ουδέτερος τεχνοκράτης, χωρίς πολλά πάρε-δώσε με το καθεστώς. «Οταν έγινε η 21η Απριλίου», διαβάζουμε σε παλιότερη συνέντευξή του προς την «Αποψη» (Οκτ. 1996), «αποφάσισα να μείνω χάριν της πόλεώς μας, για να τελειώσω τα έργα. Η λεγόμενη Χούντα εξήψε πολλούς, όπως ήταν φυσικό. Εγώ δεν έδωσα χαμπάρι για τη Χούντα, ούτε είχαμε καμιά εκδήλωση της Χούντας εδώ. Εκανα τη δουλειά μου τυπικά. Αυτοί με λογαριάζανε βέβαια για δυναμικό δήμαρχο, αλλά ορισμένοι έδειχναν τη στρατιωτική τους αυταρχικότητα, την οποία εγώ αντιπαρερχόμουν».Δυστυχώς για τον εκλιπόντα, τα γραπτά μένουν. Και μάλιστα, τα δικά του γραπτά: δημοσιευμένα στην ίδια του την εφημερίδα, το εβδομαδιαίο «Θάρρος». Εκεί βλέπουμε από πρώτο χέρι και τις τοπικές «εκδηλώσεις» της «λεγόμενης Χούντας» και την πανηγυρική ταύτιση του Στ. Βαφία μαζί της.Στις 7 Μαΐου 1968, λ.χ., ο Παττακός επισκέπτεται την Ερμούπολη. Την υποδοχή του οργανώνουν ο δήμαρχος και το διορισμένο «Εργατικό Κέντρο». Προσφωνώντας τον αντιπρόεδρο της χούντας, ο Σταύρος Βαφίας δεν μετρά τα λόγια του: «Εύχομαι, εκ μέρους του Λαού της νήσου μας, όπως η Εθνική μας Κυβέρνησις συνεχίση, με την ευλογίαν του Θεού της Ελλάδος των Ελλήνων Χριστιανών, το έργον που οραματίσθητε με την Επανάστασιν της 21ης Απριλίου 1967, η οποία δεν είναι πλέον Επανάστασις εναντίον ενός κακού παρελθόντος, αλλά Εθνεγερσία δι' ένα λαμπρό μέλλον της Ελλάδος. Ζήτω η Ελλάς! Ζήτω η 21η Απριλίου! Ζήτω η Εθνική Επαναστατική Κυβέρνησις! Ζήτω ο Αντιπρόεδρός της κ. Στυλ. Παττακός!».Ο χουντοδήμαρχος δεν θα μείνει, όμως, μόνο στα λόγια. Στην ίδια προσφώνηση, ανακοινώνει την απόφαση της δημοτικής αρχής να απονείμει στον Παττακό «το Χρυσούν Μετάλλιον Τιμής της Πόλεως». Τιμή κυριολεκτικά μοναδική, όπως σπεύδει ο ίδιος να διευκρινίσει: «Λόγοι τεχνικοί, διότι είναι η πρώτη φορά εν τη ιστορία του Δήμου κατά την οποίαν απονέμεται τοιαύτη τιμητική διάκρισις, δεν επιτρέπουν την απόδοσιν του Μεταλλίου κατά την στιγμήν αυτήν. Τούτο θα λάβω την τιμήν να Σας επιδώσω ερχόμενος συντόμως εν Αθήναις» («Θάρρος» 13.5.1968).Εντυπωσιασμένος από την προσφορά, ο «αντιπρόεδρος» υπήρξε μάλλον μετριόφρων: «Η απονομή του μεταλλίου εις το πρόσωπόν μου τιμά ολόκληρον την Κυβέρνησιν. Θα μου επιτρέψητε όμως να δεχθώ να μου επιδοθή τούτο όταν θα ολοκληρώσω το έργον μου και ο λαός θα κρίνη ότι είμαι άξιος του μεταλλίου».Καθώς όμως ο λαός μάλλον αργούσε -ελέω «γύψου»- να εκφράσει την κρίση του, ο αδελφός Στέλιος έκρινε σκόπιμο να παραλάβει το μετάλλιο του κ. Βαφία πριν προλάβει να «ολοκληρώσει το έργο» του. Η ευκαιρία δόθηκε μερικούς μήνες αργότερα (31.10.68), με το συνέδριο των χουντικών δημάρχων και κοινοταρχών του νομού. Μαζί με το μετάλλιο, ο κ. Βαφίας θα του παραδώσει και μια απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, με την οποία τον κηρύσσει επίτιμο δημότη, «ως ελαχίστην απότισιν τιμής, δι' όσα υπέρ της Ελληνικής πατρίδος επράξατε και πράττετε».Ηταν, προφανώς, μία ακόμη δυνατότητα για τον «τεχνοκράτη» δήμαρχο να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς τους δικτάτορες: «Υποδεχόμεθα», διακήρυξε, «έναν εκ των πρωτεργατών της Εθνοσωτηρίου Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου 1967, ο οποίος κατέστη θρύλος μεταξύ του λαού διά την καταπλήσσουσαν δραστηριότητά του, διά την αδιάλειπτον μέριμνάν του υπέρ του Ελληνικού Λαού, διά την αγωνίαν του να φθάση το ταχύτερον, μετά των λοιπών μελών της Επαναστατικής Κυβερνήσεως, εις τον αντικειμενικόν σκοπόν της Επαναστάσεως, εις την δημιουργίαν δηλαδή της Νέας Ελλάδος, την οποίαν ωραματίσθητε Σεις οι γενναίοι της 21ης Απριλίου 1967. Σας παρέχομεν την διαβεβαίωσιν ότι, εμπνεόμενοι από τον πατριωτισμόν Σας, ακολουθούντες το παράδειγμά Σας, συμμεριζόμενοι τον ενθουσιασμόν Σας, θα"καλπάσωμεν μαζί Σας" προς την ευημερίαν, όπως μας το εζητήσατε, Κύριε Αντιπρόεδρε» («Θάρρος» 11.11.68).Μετά τον Παττακό, σειρά στο ξεσκόνισμα φαίνεται πως είχαν και «τα υπόλοιπα μέλη της Επαναστατικής Κυβερνήσεως». Το «χρυσούν μετάλλιον τιμής της πόλεως» απονέμεται έτσι μερικούς μήνες αργότερα -με την ευκαιρία της δεύτερης επετείου του πραξικοπήματος- και στον Μακαρέζο. Υποδεχόμενο τον υπουργό Συντονισμού της χούντας, το «Θάρρος» του Στ. Βαφία θα δώσει άλλο ένα δείγμα γραφής της ταύτισής του με το καθεστώς: «Η Επανάστασις της 21ης Απριλίου», διαβάζουμε στο κύριο άρθρο του, «αποτελεί μίαν από τας λαμπροτέρας σελίδας της πλουσίας εις αγώνας ελληνικής ιστορίας, και ως τοιαύτην θα την εορτάση ο Ελληνικός Λαός» (18.4.69).Και η λίστα των τιμημένων αβγατίζει με το πέρασμα του χρόνου: Ασλανίδης, Χολέβας και Κυπραίος παραλαμβάνουν επίσης, μετά βαΐων και κλάδων, ανάλογες «τιμητικάς διακρίσεις» από το χέρι του Στ. Βαφία.Η «λιγότερο κακιά» χούντα;Με τέτοιο βιογραφικό, δύσκολα θα περίμενε κανείς να δει την αποκατάσταση του εκλιπόντος, και μάλιστα με ομόφωνη απόφαση των δημοτικών συμβούλων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. Μάτι βγάζει, επίσης, η χειρουργική αποσιώπηση οποιασδήποτε αναφοράς στη χουντική σταδιοδρομία του από την επίσημη βιογραφία του που εξέδωσε το γραφείο του δημάρχου, Γιάννη Δεκαβάλλα (28.7.03). Τοπικοί παράγοντες με τους οποίους επικοινωνήσαμε, αποδίδουν το γεγονός στην υποστήριξη που η κόρη του χουντοδήμαρχου (και δημοτική σύμβουλος), Αννα Βαφία, παρέχει στον (επισήμως υποστηριζόμενο από το ΠΑΣΟΚ) συνδυασμό του κ. Δεκαβάλλα. Στη σχετική εισήγησή του προς το Δ.Σ., πάντως, ο τελευταίος δεν παρέλειψε να επισημάνει ότι ο Βαφίας «υπήρξε πάντοτε αρωγός και συμπαραστάτης στους επόμενους δημάρχους» και πως ο ίδιος είχε «πολύ καλή συνεργασία πάντοτε» μαζί του...Ακόμη πιο προβληματική κι από την αρχική απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, ωστόσο, αποδεικνύεται η εκ των υστέρων προσπάθεια δικαιολόγησής της. Ενώ στη Σύρο έχει αρχίσει συλλογή υπογραφών από πολίτες που ζητούν την ανάκληση του επίμαχου ψηφίσματος και η Πανελλήνια Ενωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ) έχει προσφύγει με το ίδιο αίτημα στη Νομαρχία Κυκλάδων και την Περιφέρεια Νοτ. Αιγαίου, οι «εκσυγχρονιστές» αντεπιτίθενται υπερασπιζόμενοι την αδιάλειπτη συνέχεια του κράτους, μηδέ των δικτατοριών εξαιρουμένων.Μιλώντας στα τοπικά ΜΜΕ, ο δήμαρχος Ερμούπολης θα επικαλεστεί έτσι πρόσφατη προφορική γνωμοδότηση του στελέχους του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, Νικολάου Μαυρίκα, σύμφωνα με την οποία, «ανεξάρτητα αν κάποιος έχει υπηρετήσει ως δήμαρχος και σε δικτατορικό καθεστώς, πρέπει να του αποδίδονται οι ίδιες τιμές που αποδίδονται σε όλους τους άλλους εκλεγμένους δημάρχους» («Κοινή Γνώμη» 26.9.2003).Δεν αρκέστηκε όμως ο κ. Δεκαβάλλας μόνο σ' αυτά. Εσπευσε να καλύψει πλήρως τη χουντική σταδιοδρομία του προκατόχου του. «Δεν θέλω να κρίνω την πολιτική συμπεριφορά του οποιουδήποτε», δήλωσε με αφοπλιστική σαφήνεια. «Εγώ απλά θα σας πω ότι δεν θα μπορούσα να συνεργαστώ με το συγκεκριμένο καθεστώς. Πιστεύω ότι ο Σταύρος Βαφίας παρέμεινε δήμαρχος, θεωρώντας ότι έτσι θα προσέφερε στην πόλη του περισσότερα».Πόσο μάλλον όταν η χούντα, ίσως, δεν ήταν και τόσο κακή, σε σχέση με προηγούμενα φασιστικά καθεστώτα. Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζει ο σοσιαλιστής δήμαρχος, παίρνοντας αφορμή από το γεγονός ότι οι φωτογραφίες των δημάρχων που υπηρέτησαν αυτά τα καθεστώτα ουδέποτε απομακρύνθηκαν από το χώρο του Δημαρχείου: «Θεωρώ ότι θα ήταν άδικη και άνιση η μεταχείριση απέναντι στον Σταύρο Βαφία. Πολύ περισσότερο όταν η δικτατορία του Μεταξά για τους παλιούς ήταν πολύ πιο σκληρή προς τους αντιφρονούντες πολίτες σε σχέση με τη δικτατορία των συνταγματαρχών» («Κοινή Γνώμη» 24.9.03).Στις 24 του περασμένου Ιουλίου, σε επετειακή ανακοίνωσή του για την αποκατάσταση της δημοκρατίας ο κ. Δεκαβάλλας διατυμπάνιζε: «Ως δήμος, τιμάμε τους ήρωες που θυσιάστηκαν για να μας παραδώσουν τη σκυτάλη της Δημοκρατίας και συμπορευόμαστε στην εθνική μας επιταγή να τη μεταλαμπαδεύσουμε στις επόμενες γενιές μέσα από σύγχρονες δράσεις και πρωτοβουλίες»... Οπως εύστοχα επισημαίνει στο κύριο άρθρο της η συριανή «Αποψη» (5.9.03), δεν χρειάστηκε παρά μισή μόλις βδομάδα για να υλοποιήσει την υπόσχεσή του.
(Ελευθεροτυπία, 11/10/2003)
΄΄ Μες το Δημαρχείο θέλω να γίνω πορτρέτο και γω.....''
Δυστυχώς το θέμα της ιστορικής διαστρέβλωσης ή έστω αποσιώπησης στοιχείων, επανέρχεται και με τις ευλογίες ενός σοσιαλιστή Δημάρχου.
Στον Συνασπισμό πιστεύουμε ότι η ιστορία δεν μπορεί να έχει κενά, ούτε χρονικές μαύρες τρύπες και συνεπώς θεωρούμε ότι το πορτρέτο του Σ. Βαφία πρέπει να αναρτηθεί στην σωστή χρονολογική σειρά αλλά να συνοδεύεται από ΕΥΑΝΑΓΝΩΣΤΗ πινακίδα όπου θα αναγράφεται ότι ΄΄ΥΠΗΡΞΕ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 59-66 ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 67-72΄΄.
Γιατί το κενό που μπορεί να αφήσει το πορτρέτο του θα είναι και κενό ιστορικής ευθύνης! Θα είναι και απαλλαγή και συγχώρεση στο πρόσωπό του.
Με λίγο μικρότερα γράμματα θα μπορούσε να υπάρχει και το εξής συνοδευτικό της φωτογραφίας του: ''Στις 7 Μαΐου 1968, ο Παττακός επισκέπτεται την Ερμούπολη. Προσφωνώντας τον αντιπρόεδρο της χούντας, ο Σταύρος Βαφίας είπε: «Εύχομαι, εκ μέρους του Λαού της νήσου μας, όπως η Εθνική μας Κυβέρνησις συνεχίση, με την ευλογίαν του Θεού της Ελλάδος των Ελλήνων Χριστιανών, το έργον που οραματίσθητε με την Επανάστασιν της 21ης Απριλίου 1967, η οποία δεν είναι πλέον Επανάστασις εναντίον ενός κακού παρελθόντος, αλλά Εθνεγερσία δι' ένα λαμπρό μέλλον της Ελλάδος. Ζήτω η Ελλάς! Ζήτω η 21η Απριλίου! Ζήτω η Εθνική Επαναστατική Κυβέρνησις! Ζήτω ο Αντιπρόεδρός της κ. Στυλ. Παττακός!».
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΣΥΡΟΥ-ΜΥΚΟΝΟΥ
Στον Συνασπισμό πιστεύουμε ότι η ιστορία δεν μπορεί να έχει κενά, ούτε χρονικές μαύρες τρύπες και συνεπώς θεωρούμε ότι το πορτρέτο του Σ. Βαφία πρέπει να αναρτηθεί στην σωστή χρονολογική σειρά αλλά να συνοδεύεται από ΕΥΑΝΑΓΝΩΣΤΗ πινακίδα όπου θα αναγράφεται ότι ΄΄ΥΠΗΡΞΕ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 59-66 ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 67-72΄΄.
Γιατί το κενό που μπορεί να αφήσει το πορτρέτο του θα είναι και κενό ιστορικής ευθύνης! Θα είναι και απαλλαγή και συγχώρεση στο πρόσωπό του.
Με λίγο μικρότερα γράμματα θα μπορούσε να υπάρχει και το εξής συνοδευτικό της φωτογραφίας του: ''Στις 7 Μαΐου 1968, ο Παττακός επισκέπτεται την Ερμούπολη. Προσφωνώντας τον αντιπρόεδρο της χούντας, ο Σταύρος Βαφίας είπε: «Εύχομαι, εκ μέρους του Λαού της νήσου μας, όπως η Εθνική μας Κυβέρνησις συνεχίση, με την ευλογίαν του Θεού της Ελλάδος των Ελλήνων Χριστιανών, το έργον που οραματίσθητε με την Επανάστασιν της 21ης Απριλίου 1967, η οποία δεν είναι πλέον Επανάστασις εναντίον ενός κακού παρελθόντος, αλλά Εθνεγερσία δι' ένα λαμπρό μέλλον της Ελλάδος. Ζήτω η Ελλάς! Ζήτω η 21η Απριλίου! Ζήτω η Εθνική Επαναστατική Κυβέρνησις! Ζήτω ο Αντιπρόεδρός της κ. Στυλ. Παττακός!».
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΣΥΡΟΥ-ΜΥΚΟΝΟΥ
Ψήφισμα Συλλόγου Υπαλλήλων της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου για τον πρώην δήμαρχο Βαφία
Το Δ.Σ. του Συλλόγου των Υπαλλήλων της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, κατά την συνεδρίασή του την Πέμπτη 8 Μαΐου 2008, ενέκρινε ομόφωνα το παρακάτω ψήφισμα :
Με αφορμή την συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Ερμούπολης σε συνέχεια της απόφασης του Συμβουλίου της Επικράτειας για την ανάρτηση της φωτογραφίας του πρώην δημάρχου Βαφία στο Δημοτικό Μέγαρο, το Δ.Σ. του Συλλόγου μας επισημαίνει ότι ανεξάρτητα των διαδικαστικών ζητημάτων που ανέκυψαν σχετικά με το νομότυπο ή όχι της ανάρτησης της φωτογραφίας του τέως δημάρχου, η ουσία παραμένει ότι δεν μπορεί να τιμώνται πρόσωπα που υπηρέτησαν την ξενοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών. Οι όποιες αιτιάσεις για τον πρότερο της περιόδου της δικτατορίας βίο του συγκεκριμένου πρώην δημάρχου, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αναιρέσουν το γεγονός ότι αυτός , σε αντίθεση με άλλους συναδέλφους του που αρνήθηκαν να υπηρετήσουν την «νομιμότητα» της χούντας, το έπραξε.
Το Δ.Σ. του Συλλόγου μας ελπίζει ότι το Δημοτικό Συμβούλιο θα σταθεί στην ουσία και όχι στον τύπο και θα επανεξετάσει την προηγούμενη απόφαση του , για την ανάρτηση της εν λόγω φωτογραφίας.
Με αφορμή την συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Ερμούπολης σε συνέχεια της απόφασης του Συμβουλίου της Επικράτειας για την ανάρτηση της φωτογραφίας του πρώην δημάρχου Βαφία στο Δημοτικό Μέγαρο, το Δ.Σ. του Συλλόγου μας επισημαίνει ότι ανεξάρτητα των διαδικαστικών ζητημάτων που ανέκυψαν σχετικά με το νομότυπο ή όχι της ανάρτησης της φωτογραφίας του τέως δημάρχου, η ουσία παραμένει ότι δεν μπορεί να τιμώνται πρόσωπα που υπηρέτησαν την ξενοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών. Οι όποιες αιτιάσεις για τον πρότερο της περιόδου της δικτατορίας βίο του συγκεκριμένου πρώην δημάρχου, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αναιρέσουν το γεγονός ότι αυτός , σε αντίθεση με άλλους συναδέλφους του που αρνήθηκαν να υπηρετήσουν την «νομιμότητα» της χούντας, το έπραξε.
Το Δ.Σ. του Συλλόγου μας ελπίζει ότι το Δημοτικό Συμβούλιο θα σταθεί στην ουσία και όχι στον τύπο και θα επανεξετάσει την προηγούμενη απόφαση του , για την ανάρτηση της εν λόγω φωτογραφίας.
Η λήθη, μια χούφτα ψήφοι και η ετυμηγορία της Ιστορίας
«Υποδεχόμεθα έναν εκ των πρωτεργατών της Εθνοσωτηρίου Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου 1967, ο οποίος κατέστη θρύλος μεταξύ του λαού διά την καταπλήσσουσαν δραστηριότητά του, διά την αδιάλειπτον μέριμνάν του υπέρ του Ελληνικού Λαού, διά την αγωνίαν του να φθάση το ταχύτερον, μετά των λοιπών μελών της Επαναστατικής Κυβερνήσεως, εις τον αντικειμενικόν σκοπόν της Επαναστάσεως, εις την δημιουργίαν δηλαδή της Νέας Ελλάδος, την οποίαν ωραματίσθητε Σεις οι γενναίοι της 21ης Απριλίου 1967. Σας παρέχομεν την διαβεβαίωσιν ότι, εμπνεόμενοι από τον πατριωτισμόν Σας, ακολουθούντες το παράδειγμά Σας, συμμεριζόμενοι τον ενθουσιασμόν Σας, θα"καλπάσωμεν μαζί Σας" προς την ευημερίαν, όπως μας το εζητήσατε, Κύριε Αντιπρόεδρε»
(Προσφώνηση του Στ.Βαφία κατά την τελετή επίδοσης του χρυσού μεταλλίου της Ερμούπολης στο Στ.Παττακό ,εφημ.«Θάρρος» 11.11.68).
Η λήθη είναι ο χειρότερος σύμβουλος για τους λαούς. Εκείνοι που θέλουν να παραδώσουν στη λήθη το παρελθόν προσφέρουν τη χειρότερη υπηρεσία στους συγχρόνους ,αλλά και στους απογόνους τους.
Αυτό όμως δε φαίνεται να πτοεί τον δήμαρχο Ερμούπολης κ. Ι. Δεκαβάλλα και τους δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι στη συνεδρίαση της 12ης Μαΐου του δημοτικού συμβουλίου της Ερμούπολης, επιχειρούν για άλλη μια φορά να αναρτήσουν την φωτογραφία του καταδικασμένου από την ιστορία χουντικού δήμαρχου Σταύρου Βαφία.
Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους τους κατοίκους του νησιού, αλλά δε βλάπτει να υπενθυμίσουμε ορισμένα ζητήματα.
Όταν ο βοριάς μετέφερε από τη Γυάρο προς τη Σύρο τις οιμωγές και τις κραυγές των εξόριστων και των βασανιζόμενων , κάποιοι, με το πρόσχημα της «ολοκλήρωσης του δημαρχιακού τους έργου», συνεργάστηκαν με τους πραξικοπηματίες, τους «απένειμαν το χρυσό κλειδί της πόλης» και διοργάνωναν «εθνικές εορτές για την εθνοσωτήριο επανάσταση της 21η Απριλίου 1967», υμνώντας τους μέσα από τις στήλες της εφημερίδας «Θάρρος».
Όταν ο ελληνικός λαός στέναζε κάτω από την στυγνή δικτατορία των συνταγματαρχών και η Ελλάδα είχε αποβληθεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάποιοι καθισμένοι αναπαυτικά στον δημαρχικό θώκο απολάμβαναν την εύνοια των τυράννων και την θαλπωρή του καθεστώτος τους.
Αυτοί οι κάποιοι, δύο δήμαρχοι σε όλη την Ελλάδα, που παρέμειναν στο πλευρό των δικτατόρων συνεχίζοντας να προσφέρουν το «θεάρεστο έργο τους στην αναγέννηση της Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών», λες και δεν είχε συμβεί τίποτε, έχουν ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις, πράγμα που καθιστά δυσχερέστατη τη θέση του κ. Γιάννη Δεκαβάλλα, ο οποίος προσπαθεί με κάθε τρόπο και αλχημεία να ξαναγράψει την ιστορία, έτσι όπως του υπαγορεύουν τα μικροκομματικά του συμφέροντα.
Ο κ. Γ. Δεκαβάλλας είναι υπόλογος απέναντι στο δημοκρατικό λαό της Σύρου αλλά και απέναντι στην Ιστορία. Στη συνείδηση των πολιτών έχει ήδη καταγραφεί ως ο αναθεωρητής της πρόσφατης ιστορίας ,έναντι «τριάντα αργυρίων λήθης» και μιας χούφτας ψήφων.
Ο κ. Γ. Δεκαβάλλας είναι υπόλογος και απέναντι στην συλλογική μνήμη των πολιτών ως ο αναστηλωτής των εικόνων και των συμβόλων της τυραννίας. Το παρόν του αλλά και η υστεροφημία του έχουν στιγματιστεί και ο ίδιος αποτελεί πλέον εμβληματική μορφή καιροσκόπου, ο οποίος δε διστάζει να προσβάλει τη μνήμη εκείνων που θυσίασαν ζωές, σταδιοδρομίες και οικογενειακή ευτυχία, προκειμένου ο ίδιος και οι συν αυτώ να απολαμβάνουν σήμερα τα ύψιστα αγαθά της ελευθερίας και της δημοκρατίας.
Ο κ. Δεκαβάλλας είναι όμως και υπόλογος απέναντι στην ίδια την Δικαιοσύνη, διότι με το πρόσχημα του να μην στεναχωρεθεί η κόρη του Σταύρου Βαφία, δημοτική σύμβουλος με τον συνδυασμό του και αντιδήμαρχος Ερμούπολης, καθυστέρησε να εκτελέσει μια άμεσα εκτελεστή απόφαση, αυτή του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία υπαγόρευε την άμεση απομάκρυνση από τη θέση όπου είχε αναρτηθεί της φωτογραφίας του Σταύρου Βαφία (καθαιρέθηκε για μόνο τρείς ημέρες έπειτα από πιέσεις), ενώ ο κ.Α.Μαρκουλής επιχειρηματολογούσε στον τοπικό τύπο για τους «τυπικούς λόγους» για τους οποίους δήθεν το ΣτΕ ακύρωσε παλαιότερη (2003)ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ., που αφορούσε σε απόδοση τιμών στο πρόσωπο του χουντοδημάρχου.
Φαντάζομαι πως δεν θα σκέφτηκε εκείνη τη στιγμή ούτε την απώλεια, ούτε τα βασανιστήρια, ούτε βεβαίως τις μανάδες εκείνες που ακόμα θρηνούν τα παιδιά τους, θύματα του καθεστώτος που με τόση αφοσίωση υπηρέτησε ο πρώην δήμαρχος της Ερμούπολης. Ούτε βέβαια θα σκέφτηκε πως στην ίδια αυτή αίθουσα, τιμήθηκε ο Σπύρος Μουστακλής, ο οποίος, για όσους θυμούνται την λαοθάλασσα της υποδοχής και τα δάκρυα του πλήθους, ανέβηκε υποβασταζόμενος καθότι μισοπαράλυτος από τις «περιποιήσεις» του καθεστώτος, τις σκάλες του δημαρχείου, ούτε βεβαίως θα σκέφτηκε και όλους εκείνους οι οποίοι ακόμη βασανίζονται από τους εφιάλτες των βασανιστηρίων τους.
Με «ελιγμούς και νομικίστικα τεχνάσματα» ,αγνοεί τις αποφάσεις του βασικού πυλώνα του δημοκρατικού πολιτεύματος, της Δικαιοσύνης, και προχωρά εκ νέου στην ανάρτηση της φωτογραφίας του συνεργάτη και αμετανόητου υμνητή της χούντας, με την προσχηματική αιτιολόγηση ότι έτσι διαφυλάσσεται η ιστορική συνέχεια της δημαρχιακής εξουσίας και ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για «πνευματικό άνθρωπο», ο οποίος ουδέποτε έβλαψε συμπολίτη του.
Ξεχνά ότι η φωτογραφία του χουντοδήμαρχου είχε κατέβει αμέσως μετά τη μεταπολίτευση με απόφαση της κυβέρνησης εθνικής ενότητας (8.10.74) που οριστικοποιήθηκε το 1975 από τον τότε υπουργό Εσωτερικών Κωστή Στεφανόπουλο ως στοιχειώδης ηθική κύρωση στους κατά τόπους συνεργάτες των δικτατόρων.
Ξεχνά ότι ο χουντοδήμαρχος απένειμε το χρυσό κλειδί της πόλης στα πρωτοπαλίκαρα της χούντας Παττακό και Μακαρέζο ,καθώς και τιμητικές διακρίσεις στους Ασλανίδη, Χολέβα και Κυπραίο.
Τα επιχειρήματα φαιδρά και επικίνδυνα. Οι πράξεις προκλητικές και ανιστόρητες. Η πολιτική της λήθης οδηγεί στην «άφεση αμαρτιών» και η δημαρχιακή αίθουσα μετατρέπεται σε «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» όπου εξαγνίζονται αμαρτίες και εγκλήματα.
Η ιταμή περιφρόνηση που επιδεικνύουν ο δήμαρχος κ. Ι. Δεκαβάλλας και οι συν αυτών επιλήσμονες προς τους αγωνιστές της αντίστασης κατά της χούντας, προς το σύνολο του λαού, προς την ίδια την Ιστορία δεν θα μείνουν αναπάντητες. Κι αυτό γιατί η ιστορία παραδίδει στη χλεύη των λαών εκείνους που την αγνοούν και τους καταδικάζουν σε αιώνια περιφρόνηση.
Κύριε Δήμαρχε
Σκεφτήκατε άραγε το τι θα πείτε στις επόμενες γενιές, το τι θα ξαναπείτε, λόγια κούφια χωρίς το βάρος που τους πρέπουν, στην επόμενη γιορτή του Πολυτεχνείου;
Δείξτε σεβασμό στην ιστορία και στους μάρτυρες της Δημοκρατίας. Το επιχείρημα του ότι ο ίδιος ποτέ δεν έβλαψε κανέναν συμπολίτη του είναι έωλο, διότι έβλαψαν πολλούς οι συνταγματάρχες, διότι ο ίδιος υπήρξε επίορκος ως εκλεγμένος δήμαρχος συνεχίζοντας τη θητεία του σε ένα καθεστώς…
Είναι γνωστό άλλωστε σε όλους πως τα καθεστώτα που καταλύουν την δημοκρατία, χρειάζονται πνευματικούς ανθρώπους ικανούς να στηρίξουν και να δικαιολογήσουν με επιχειρήματα στο λαό την ύπαρξή τους.
Σεβαστείτε την ιστορική μνήμη του τόπου, αλλιώς η ιστορία θα σας κατατάξει στο πάνθεον εκείνων που την πολέμησαν, εκείνων που θέλησαν να τη διαστρεβλώσουν, εκείνων που την αγνόησαν. Η Ιστορία όμως έχει μνήμη και δε λησμονεί.
Σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και διαφυλάξτε τις δημοκρατικές παραδόσεις, εν ονόματι των οποίων έχετε εκλεγεί εκπρόσωποι του δημοκρατικού λαού της Ερμούπολης. Η ιστορική μνήμη δεν πωλείται για τους ψήφους μιας ομάδας νοσταλγών του παρελθόντος που τόσα δεινά έχει προκαλέσει στη χώρα μας.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΛΥΓΝΟΥ
ΥΓ1 Απορούμε με τη δειλία νεαρού δημοτικού συμβούλου να πάρει θέσει κατά τη συζήτηση στο Δ.Σ, αλλά και με τη συλλογιστική του μοναδικού μειοψηφήσαντος δημοτικού συμβούλου, ο οποίος καταλογίζει αγαθές προθέσεις στο χουντοδήμαρχο (εφ.ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ,14/5). Να υποθέσουμε ότι δεν γνωρίζει τον πρότερο βίο του Σ.Βαφία (δημόσιες κατηγορίες για δωσιλογισμό , μεγαλέμπορος τροφίμων στη διάρκεια της Κατοχής, ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα ως διορισμένος από το νομάρχη δημοτικός σύμβουλος , επίσημος προπαγανδιστής της χούντας ως εκδότης της εφημ.ΘΑΡΡΟΣ );Εξάλλου τα στερνά τιμούν τα πρώτα…
ΥΓ2 Απορούμε και με την αφωνία των κομματικών οργανώσεων, τοπικών φορέων και πολιτών(εκτός εξαιρέσεων) για την εκ νέου προσπάθεια μιας ψευδεπίγραφης «εθνικής συμφιλίωσης» με τη συνενοχή ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Το περίεργο είναι ότι κάποιοι –παρά την πάροδο 40 ετών-θυμούνται πολύ καλά αυτούς που τους έβλαψαν εφτά ολόκληρα χρόνια, σε αντίθεση με τους εκλεγμένους αντιπροσώπους τους, που κάνουν τα πάντα όχι για να οξύνουν αλλά να στομώσουν τη μνήμη, με τα «στιγμιαία», τις παραγραφές, τα ανέξοδα κηρύγματα «εθνικής ενότητας»,τις ερωτοτροπίες με τα σκύβαλα της τυραννίας και τις κατάπτυστες απόπειρες απόδοσης τιμής σε επίορκους εθνοθάπτες.
(Προσφώνηση του Στ.Βαφία κατά την τελετή επίδοσης του χρυσού μεταλλίου της Ερμούπολης στο Στ.Παττακό ,εφημ.«Θάρρος» 11.11.68).
Η λήθη είναι ο χειρότερος σύμβουλος για τους λαούς. Εκείνοι που θέλουν να παραδώσουν στη λήθη το παρελθόν προσφέρουν τη χειρότερη υπηρεσία στους συγχρόνους ,αλλά και στους απογόνους τους.
Αυτό όμως δε φαίνεται να πτοεί τον δήμαρχο Ερμούπολης κ. Ι. Δεκαβάλλα και τους δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι στη συνεδρίαση της 12ης Μαΐου του δημοτικού συμβουλίου της Ερμούπολης, επιχειρούν για άλλη μια φορά να αναρτήσουν την φωτογραφία του καταδικασμένου από την ιστορία χουντικού δήμαρχου Σταύρου Βαφία.
Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους τους κατοίκους του νησιού, αλλά δε βλάπτει να υπενθυμίσουμε ορισμένα ζητήματα.
Όταν ο βοριάς μετέφερε από τη Γυάρο προς τη Σύρο τις οιμωγές και τις κραυγές των εξόριστων και των βασανιζόμενων , κάποιοι, με το πρόσχημα της «ολοκλήρωσης του δημαρχιακού τους έργου», συνεργάστηκαν με τους πραξικοπηματίες, τους «απένειμαν το χρυσό κλειδί της πόλης» και διοργάνωναν «εθνικές εορτές για την εθνοσωτήριο επανάσταση της 21η Απριλίου 1967», υμνώντας τους μέσα από τις στήλες της εφημερίδας «Θάρρος».
Όταν ο ελληνικός λαός στέναζε κάτω από την στυγνή δικτατορία των συνταγματαρχών και η Ελλάδα είχε αποβληθεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάποιοι καθισμένοι αναπαυτικά στον δημαρχικό θώκο απολάμβαναν την εύνοια των τυράννων και την θαλπωρή του καθεστώτος τους.
Αυτοί οι κάποιοι, δύο δήμαρχοι σε όλη την Ελλάδα, που παρέμειναν στο πλευρό των δικτατόρων συνεχίζοντας να προσφέρουν το «θεάρεστο έργο τους στην αναγέννηση της Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών», λες και δεν είχε συμβεί τίποτε, έχουν ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις, πράγμα που καθιστά δυσχερέστατη τη θέση του κ. Γιάννη Δεκαβάλλα, ο οποίος προσπαθεί με κάθε τρόπο και αλχημεία να ξαναγράψει την ιστορία, έτσι όπως του υπαγορεύουν τα μικροκομματικά του συμφέροντα.
Ο κ. Γ. Δεκαβάλλας είναι υπόλογος απέναντι στο δημοκρατικό λαό της Σύρου αλλά και απέναντι στην Ιστορία. Στη συνείδηση των πολιτών έχει ήδη καταγραφεί ως ο αναθεωρητής της πρόσφατης ιστορίας ,έναντι «τριάντα αργυρίων λήθης» και μιας χούφτας ψήφων.
Ο κ. Γ. Δεκαβάλλας είναι υπόλογος και απέναντι στην συλλογική μνήμη των πολιτών ως ο αναστηλωτής των εικόνων και των συμβόλων της τυραννίας. Το παρόν του αλλά και η υστεροφημία του έχουν στιγματιστεί και ο ίδιος αποτελεί πλέον εμβληματική μορφή καιροσκόπου, ο οποίος δε διστάζει να προσβάλει τη μνήμη εκείνων που θυσίασαν ζωές, σταδιοδρομίες και οικογενειακή ευτυχία, προκειμένου ο ίδιος και οι συν αυτώ να απολαμβάνουν σήμερα τα ύψιστα αγαθά της ελευθερίας και της δημοκρατίας.
Ο κ. Δεκαβάλλας είναι όμως και υπόλογος απέναντι στην ίδια την Δικαιοσύνη, διότι με το πρόσχημα του να μην στεναχωρεθεί η κόρη του Σταύρου Βαφία, δημοτική σύμβουλος με τον συνδυασμό του και αντιδήμαρχος Ερμούπολης, καθυστέρησε να εκτελέσει μια άμεσα εκτελεστή απόφαση, αυτή του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία υπαγόρευε την άμεση απομάκρυνση από τη θέση όπου είχε αναρτηθεί της φωτογραφίας του Σταύρου Βαφία (καθαιρέθηκε για μόνο τρείς ημέρες έπειτα από πιέσεις), ενώ ο κ.Α.Μαρκουλής επιχειρηματολογούσε στον τοπικό τύπο για τους «τυπικούς λόγους» για τους οποίους δήθεν το ΣτΕ ακύρωσε παλαιότερη (2003)ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ., που αφορούσε σε απόδοση τιμών στο πρόσωπο του χουντοδημάρχου.
Φαντάζομαι πως δεν θα σκέφτηκε εκείνη τη στιγμή ούτε την απώλεια, ούτε τα βασανιστήρια, ούτε βεβαίως τις μανάδες εκείνες που ακόμα θρηνούν τα παιδιά τους, θύματα του καθεστώτος που με τόση αφοσίωση υπηρέτησε ο πρώην δήμαρχος της Ερμούπολης. Ούτε βέβαια θα σκέφτηκε πως στην ίδια αυτή αίθουσα, τιμήθηκε ο Σπύρος Μουστακλής, ο οποίος, για όσους θυμούνται την λαοθάλασσα της υποδοχής και τα δάκρυα του πλήθους, ανέβηκε υποβασταζόμενος καθότι μισοπαράλυτος από τις «περιποιήσεις» του καθεστώτος, τις σκάλες του δημαρχείου, ούτε βεβαίως θα σκέφτηκε και όλους εκείνους οι οποίοι ακόμη βασανίζονται από τους εφιάλτες των βασανιστηρίων τους.
Με «ελιγμούς και νομικίστικα τεχνάσματα» ,αγνοεί τις αποφάσεις του βασικού πυλώνα του δημοκρατικού πολιτεύματος, της Δικαιοσύνης, και προχωρά εκ νέου στην ανάρτηση της φωτογραφίας του συνεργάτη και αμετανόητου υμνητή της χούντας, με την προσχηματική αιτιολόγηση ότι έτσι διαφυλάσσεται η ιστορική συνέχεια της δημαρχιακής εξουσίας και ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για «πνευματικό άνθρωπο», ο οποίος ουδέποτε έβλαψε συμπολίτη του.
Ξεχνά ότι η φωτογραφία του χουντοδήμαρχου είχε κατέβει αμέσως μετά τη μεταπολίτευση με απόφαση της κυβέρνησης εθνικής ενότητας (8.10.74) που οριστικοποιήθηκε το 1975 από τον τότε υπουργό Εσωτερικών Κωστή Στεφανόπουλο ως στοιχειώδης ηθική κύρωση στους κατά τόπους συνεργάτες των δικτατόρων.
Ξεχνά ότι ο χουντοδήμαρχος απένειμε το χρυσό κλειδί της πόλης στα πρωτοπαλίκαρα της χούντας Παττακό και Μακαρέζο ,καθώς και τιμητικές διακρίσεις στους Ασλανίδη, Χολέβα και Κυπραίο.
Τα επιχειρήματα φαιδρά και επικίνδυνα. Οι πράξεις προκλητικές και ανιστόρητες. Η πολιτική της λήθης οδηγεί στην «άφεση αμαρτιών» και η δημαρχιακή αίθουσα μετατρέπεται σε «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» όπου εξαγνίζονται αμαρτίες και εγκλήματα.
Η ιταμή περιφρόνηση που επιδεικνύουν ο δήμαρχος κ. Ι. Δεκαβάλλας και οι συν αυτών επιλήσμονες προς τους αγωνιστές της αντίστασης κατά της χούντας, προς το σύνολο του λαού, προς την ίδια την Ιστορία δεν θα μείνουν αναπάντητες. Κι αυτό γιατί η ιστορία παραδίδει στη χλεύη των λαών εκείνους που την αγνοούν και τους καταδικάζουν σε αιώνια περιφρόνηση.
Κύριε Δήμαρχε
Σκεφτήκατε άραγε το τι θα πείτε στις επόμενες γενιές, το τι θα ξαναπείτε, λόγια κούφια χωρίς το βάρος που τους πρέπουν, στην επόμενη γιορτή του Πολυτεχνείου;
Δείξτε σεβασμό στην ιστορία και στους μάρτυρες της Δημοκρατίας. Το επιχείρημα του ότι ο ίδιος ποτέ δεν έβλαψε κανέναν συμπολίτη του είναι έωλο, διότι έβλαψαν πολλούς οι συνταγματάρχες, διότι ο ίδιος υπήρξε επίορκος ως εκλεγμένος δήμαρχος συνεχίζοντας τη θητεία του σε ένα καθεστώς…
Είναι γνωστό άλλωστε σε όλους πως τα καθεστώτα που καταλύουν την δημοκρατία, χρειάζονται πνευματικούς ανθρώπους ικανούς να στηρίξουν και να δικαιολογήσουν με επιχειρήματα στο λαό την ύπαρξή τους.
Σεβαστείτε την ιστορική μνήμη του τόπου, αλλιώς η ιστορία θα σας κατατάξει στο πάνθεον εκείνων που την πολέμησαν, εκείνων που θέλησαν να τη διαστρεβλώσουν, εκείνων που την αγνόησαν. Η Ιστορία όμως έχει μνήμη και δε λησμονεί.
Σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και διαφυλάξτε τις δημοκρατικές παραδόσεις, εν ονόματι των οποίων έχετε εκλεγεί εκπρόσωποι του δημοκρατικού λαού της Ερμούπολης. Η ιστορική μνήμη δεν πωλείται για τους ψήφους μιας ομάδας νοσταλγών του παρελθόντος που τόσα δεινά έχει προκαλέσει στη χώρα μας.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΛΥΓΝΟΥ
ΥΓ1 Απορούμε με τη δειλία νεαρού δημοτικού συμβούλου να πάρει θέσει κατά τη συζήτηση στο Δ.Σ, αλλά και με τη συλλογιστική του μοναδικού μειοψηφήσαντος δημοτικού συμβούλου, ο οποίος καταλογίζει αγαθές προθέσεις στο χουντοδήμαρχο (εφ.ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ,14/5). Να υποθέσουμε ότι δεν γνωρίζει τον πρότερο βίο του Σ.Βαφία (δημόσιες κατηγορίες για δωσιλογισμό , μεγαλέμπορος τροφίμων στη διάρκεια της Κατοχής, ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα ως διορισμένος από το νομάρχη δημοτικός σύμβουλος , επίσημος προπαγανδιστής της χούντας ως εκδότης της εφημ.ΘΑΡΡΟΣ );Εξάλλου τα στερνά τιμούν τα πρώτα…
ΥΓ2 Απορούμε και με την αφωνία των κομματικών οργανώσεων, τοπικών φορέων και πολιτών(εκτός εξαιρέσεων) για την εκ νέου προσπάθεια μιας ψευδεπίγραφης «εθνικής συμφιλίωσης» με τη συνενοχή ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Το περίεργο είναι ότι κάποιοι –παρά την πάροδο 40 ετών-θυμούνται πολύ καλά αυτούς που τους έβλαψαν εφτά ολόκληρα χρόνια, σε αντίθεση με τους εκλεγμένους αντιπροσώπους τους, που κάνουν τα πάντα όχι για να οξύνουν αλλά να στομώσουν τη μνήμη, με τα «στιγμιαία», τις παραγραφές, τα ανέξοδα κηρύγματα «εθνικής ενότητας»,τις ερωτοτροπίες με τα σκύβαλα της τυραννίας και τις κατάπτυστες απόπειρες απόδοσης τιμής σε επίορκους εθνοθάπτες.
Όχι στην απόδοση τιμών στο χουντικό δήμαρχο Σταύρο Βαφία
Να αποσυρθεί άμεσα η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ερμούπολης
«Υποδεχόμεθα έναν εκ των πρωτεργατών της Εθνοσωτηρίου Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου 1967, ο οποίος κατέστη θρύλος μεταξύ του λαού διά την καταπλήσσουσαν δραστηριότητά του, διά την αδιάλειπτον μέριμνάν του υπέρ του Ελληνικού Λαού, διά την αγωνίαν του να φθάση το ταχύτερον, μετά των λοιπών μελών της Επαναστατικής Κυβερνήσεως, εις τον αντικειμενικόν σκοπόν της Επαναστάσεως, εις την δημιουργίαν δηλαδή της Νέας Ελλάδος, την οποίαν ωραματίσθητε Σεις οι γενναίοι της 21ης Απριλίου 1967. Σας παρέχομεν την διαβεβαίωσιν ότι, εμπνεόμενοι από τον πατριωτισμόν Σας, ακολουθούντες το παράδειγμά Σας, συμμεριζόμενοι τον ενθουσιασμόν Σας, θα"καλπάσωμεν μαζί Σας" προς την ευημερίαν, όπως μας το εζητήσατε, Κύριε Αντιπρόεδρε».
(Προσφώνηση του χουντικού δημάρχου Στ.Βαφία κατά την τελετή επίδοσης του χρυσού μεταλλίου της Ερμούπολης στο Στ.Παττακό ,εφημ.«Θάρρος» 11.11.68).
Στις 12/5/08 το Δημοτικό Συμβούλιο της Ερμούπολης αποφάσισε την εκ νέου ανάρτηση (στον προθάλαμο της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου) του πορτρέτου του Σταύρου Βαφία, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος Ερμούπολης κατά τη διάρκεια της χούντας (1967-1972).
Οι κάτωθι υπογεγραμμένοι
Κρίνουμε ότι η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου είναι προφανώς παράνομη, γιατί αναιρεί αποφάσεις των κυβερνήσεων της Μεταπολίτευσης, οι οποίες αφορούσαν στην αποχουντοποίηση του κρατικού μηχανισμού (σχετικές αποφάσεις των τότε υπουργών Εσωτερικών κ.κ. Χρ. Στράτου και Κ. Στεφανόπουλου «περί αφαιρέσεως των φωτογραφιών όσων δημάρχων συνεργάστηκαν με τη χούντα-αιρετών και μη» ),ενώ πρόσφατα το ΣτΕ ακύρωσε παλαιότερη (2003) ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ., που αφορούσε σε απόδοση τιμών στο πρόσωπο του χουντικού δημάρχου.
Θεωρούμε ότι η πρωτοφανής για δημοκρατικά εκλεγμένους άρχοντες, απόφαση προκαλεί τα δημοκρατικά αισθήματα των Ερμουπολιτών και προσβάλλει βάναυσα τη μνήμη όσων αγωνίστηκαν και μαρτύρησαν κατά τη διάρκεια της χούντας.
Απαιτούμε από το δημοτικό συμβούλιο Ερμούπολης την άμεση ανάκληση–της - διόλου τιμητικής για την πόλη - απόφασής του .
ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ
«Υποδεχόμεθα έναν εκ των πρωτεργατών της Εθνοσωτηρίου Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου 1967, ο οποίος κατέστη θρύλος μεταξύ του λαού διά την καταπλήσσουσαν δραστηριότητά του, διά την αδιάλειπτον μέριμνάν του υπέρ του Ελληνικού Λαού, διά την αγωνίαν του να φθάση το ταχύτερον, μετά των λοιπών μελών της Επαναστατικής Κυβερνήσεως, εις τον αντικειμενικόν σκοπόν της Επαναστάσεως, εις την δημιουργίαν δηλαδή της Νέας Ελλάδος, την οποίαν ωραματίσθητε Σεις οι γενναίοι της 21ης Απριλίου 1967. Σας παρέχομεν την διαβεβαίωσιν ότι, εμπνεόμενοι από τον πατριωτισμόν Σας, ακολουθούντες το παράδειγμά Σας, συμμεριζόμενοι τον ενθουσιασμόν Σας, θα"καλπάσωμεν μαζί Σας" προς την ευημερίαν, όπως μας το εζητήσατε, Κύριε Αντιπρόεδρε».
(Προσφώνηση του χουντικού δημάρχου Στ.Βαφία κατά την τελετή επίδοσης του χρυσού μεταλλίου της Ερμούπολης στο Στ.Παττακό ,εφημ.«Θάρρος» 11.11.68).
Στις 12/5/08 το Δημοτικό Συμβούλιο της Ερμούπολης αποφάσισε την εκ νέου ανάρτηση (στον προθάλαμο της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου) του πορτρέτου του Σταύρου Βαφία, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος Ερμούπολης κατά τη διάρκεια της χούντας (1967-1972).
Οι κάτωθι υπογεγραμμένοι
Κρίνουμε ότι η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου είναι προφανώς παράνομη, γιατί αναιρεί αποφάσεις των κυβερνήσεων της Μεταπολίτευσης, οι οποίες αφορούσαν στην αποχουντοποίηση του κρατικού μηχανισμού (σχετικές αποφάσεις των τότε υπουργών Εσωτερικών κ.κ. Χρ. Στράτου και Κ. Στεφανόπουλου «περί αφαιρέσεως των φωτογραφιών όσων δημάρχων συνεργάστηκαν με τη χούντα-αιρετών και μη» ),ενώ πρόσφατα το ΣτΕ ακύρωσε παλαιότερη (2003) ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ., που αφορούσε σε απόδοση τιμών στο πρόσωπο του χουντικού δημάρχου.
Θεωρούμε ότι η πρωτοφανής για δημοκρατικά εκλεγμένους άρχοντες, απόφαση προκαλεί τα δημοκρατικά αισθήματα των Ερμουπολιτών και προσβάλλει βάναυσα τη μνήμη όσων αγωνίστηκαν και μαρτύρησαν κατά τη διάρκεια της χούντας.
Απαιτούμε από το δημοτικό συμβούλιο Ερμούπολης την άμεση ανάκληση–της - διόλου τιμητικής για την πόλη - απόφασής του .
ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)